Tonem (声调 , dosłownie „dźwięk” 声 + „modulacja” 调 ⟶ „modulacja dźwięku”) nazywamy wysokość melodyczną, która towarzyszy każdej sylabie chińskiego. To nie ozdoba: ton należy do słowa tak samo jak spółgłoska.
Cztery znaki pokazują to lepiej niż długi wywód. 妈 , 麻 , 马 i 骂 wymawia się tak samo: „ma”. Rozdziela je wyłącznie intonacja, a to wystarczy, by przejść od „mamy” do „konopi”, potem do „konia”, potem do „wyzywać”. Kto po polsku podnosi głos na końcu zdania, odruchem pytania, często mówi więc coś innego, niż mu się wydaje.
Metoda
Wybierz sylabę, klikając jej kartę poniżej. Posłuchaj chińskiego lektora, a potem nagraj się kartą po prawej: przeglądarka poprosi o zgodę na użycie mikrofonu, a nagranie zatrzyma się samo po trzech sekundach.
Następnie kliknij „Nałóż i przeanalizuj”. Obie krzywe wysokości układają się jedna na drugiej, sprowadzone do tej samej długości, i od razu widać miejsce, w którym twoja odbiega od wzorca.
Uwaga: ćwiczenie ocenia wyłącznie intonację, czyli ton sylaby. Nie mówi nic o samym dźwięku („ma”). A ton lektora jest celowo przesadzony: to model treningowy, nie rozmowa.
Teraz twoja kolej.


