บทที่ 8 ของ ชิงเชิ่งชานหาย (海外北經)

คัมภีร์คลาสสิกแห่งดินแดนเหนือทะเลทางเหนือ (海外北經 Hǎiwài běijīng) เป็นหนังสือเล่มที่แปดของชุดคลาสสิกแห่งภูเขาและทะเล และเล่มที่สามของชุดคลาสสิกแห่งดินแดนเหนือทะเล (海外經) โดยครอบคลุมพื้นที่ทางตอนเหนือ ตั้งแต่มุมตะวันออกเฉียงเหนือไปจนถึงมุมตะวันตกเฉียงเหนือ มันรวบรวมตำนานจีนโบราณที่ยิ่งใหญ่หลายเรื่อง เช่น เทพเจ้าแห่งดวงตาที่ทำให้เกิดกลางวันกลางคืน สัตว์ประหลาดเก้าหัวอย่างเซี่ยงหลิวที่ถูกยฺหวีสังหาร และเรื่องราวของควาฟูผู้ไล่ตามดวงอาทิตย์ ข้อความภาษาจีนนำเสนอพร้อมด้วยคำอ่านพินอิน ตามด้วยคำแปลภาษาฝรั่งเศสและเชิงอรรถ

海外北經 — ดินแดนเหนือทะเลทางเหนือ

hǎiwàidōngběizōuzhì西běizōuzhě

ดินแดนเหนือทะเลแผ่ขยายจากมุมตะวันออกเฉียงเหนือไปจนถึงมุมตะวันตกเฉียงเหนือ


𦜹zhīguózàichángdōngwèirén𦜹

แผ่นดินแห่งชาวไม่มีน่อง (無𦜹國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของชาวขายาว มีผู้คนไม่มีน่อง


zhōngshānzhīshénmíngyuēzhúyīnshìwèizhòumíngwèichuīwèidōngwèixiàyǐnshíwèifēngshēnchángqiānzài𦜹zhīdōngwèirénmiànshéshēnchìzhōngshānxià

เทพแห่งภูเขาจงซาน (鍾山) มีชื่อว่า จูอิน (燭陰) หรือ "ความมืด-เปลวไฟ" เมื่อเขาเปิดตาเป็นกลางวัน เมื่อหลับตาเป็นกลางคืน เมื่อหายใจออกเป็นฤดูหนาว เมื่อหายใจเข้าเป็นฤดูร้อน เขาไม่ดื่ม ไม่กิน ไม่หายใจ แต่เมื่อหายใจออกเป็นลมตัวของเขายาวหนึ่งพันลี้ เขาอยู่ทางทิศตะวันออกของชาวไม่มีน่อง สิ่งมีชีวิตนี้มีหน้าคนและร่างงู สีแดง และอาศัยอยู่เชิงภูเขาจงซาน


guózàidōngzhōngmiànéryuēyǒushǒu

แผ่นดินแห่งชาวตาถุงเดียว (目國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก มีผู้คนมีตาเดียวอยู่ตรงกลางหน้า อีกฉบับหนึ่งกล่าวว่าพวกเขามีมือและเท้า


róuguózàidōngwèirénshǒufǎnshàngyúnliúzhīguórénfǎnzhé

แผ่นดินแห่งชาวเราเล่ (柔利國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของชาวตาถุงเดียว มีผู้คนมีมือเดียวและเท้าเดียว เข่าหันหลัง เท้าหงิกงออยู่ด้านบน อีกฉบับหนึ่งเรียกว่าแผ่นดินแห่งหลิวเล่ (留利) ซึ่งผู้คนมีเท้าหงิกงอไปทางตรงกันข้าม


gònggōngzhīchényuēxiāngliǔshìjiǔshǒushíjiùshānxiāngliǔzhīsuǒjuéwèi谿shāxiāngliǔxuèxīngshùzhǒngjuézhīsānrènsānnǎiwèizhòngzhītáizàikūnlúnzhīběiróuzhīdōngxiāngliǔzhějiùshǒurénmiànshéshēnérqīnggǎnběishèwèigònggōngzhītáitáizàidōngtáifāngyǒushéshǒuchōngnánfāng

ขุนนางของกงกง (共工) ชื่อ เซี่ยงหลิว (相柳) มีเก้าหัวและกินตามเก้าภูเขา เมื่อเซี่ยงหลิวแตะพื้นดินก็กลายเป็นหนองน้ำและหุบเหว ยฺหวีสังหารเซี่ยงหลิว แต่เลือดของมันเหม็นจนไม่สามารถปลูกธัญพืชทั้งห้าชนิดได้ ยฺหวีถมหลุมนั้นสามครั้งก็พังสามครั้งจึงสร้างเป็นฐานชั้นสำหรับจักรพรรดิทั้งหลาย มันตั้งอยู่ทางเหนือของขุนหลุน ทางทิศตะวันออกของเราเล่ เซี่ยงหลิวมีเก้าหัวหน้าคนและร่างงู สีน้ำเงินเขียว ไม่กล้ายิงไปทางเหนือเพราะเกรงกลัวฐานของกงกง ฐานนั้นตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก เป็นสี่เหลี่ยม มีงูตัวหนึ่งสีเสืออยู่ที่แต่ละมุม หัวหันไปทางทิศใต้


shēnguózàidōngwèirénshǒuzàigònggōngtáidōng

แผ่นดินแห่งชาวตาลึก (深目國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก มีผู้คนยกมือเดียว มีตาลึก และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของฐานของกงกง


chángzhīguózàishēndōngwèirénchángércháng

แผ่นดินแห่งชาวไม่มีลำไส้ (無腸國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของชาวตาลึก ผู้คนสูงใหญ่และไม่มีลำไส้


nièěrzhīguózàichángguódōng使shǐliǎngwénwèirénliǎngshǒunièěrxiànhǎishuǐzhōngshuǐsuǒchūliǎngzàidōng

แผ่นดินแห่งชาวหูใหญ่ (聶耳國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของแผ่นดินแห่งชาวไม่มีลำไส้ ผู้คนให้เสือลายสองตัวเดินตามและใช้มือสองข้างถือหูของตัวเอง พวกเขาอาศัยอยู่บนเกาะเล็กกลางทะเล ณ ที่ซึ่งน้ำไหลเข้าออกสิ่งแปลกประหลาด เสือสองตัวนั้นอยู่ทางทิศตะวันออก


kuāzhúzǒuyǐnyǐnwèiwèiběiyǐnwèizhìdàoérzhànghuàwèidènglín

ควาฟู (夸父) แข่งวิ่งกับดวงอาทิตย์และไล่ตามไปจนถึงขอบฟ้า เมื่อกระหายน้ำอยากดื่ม เขาจึงดื่มจากแม่น้ำเหอและเว่ย แต่แม่น้ำทั้งสองนั้นก็ไม่เพียงพอ เขาจึงไปทางเหนือเพื่อดื่มจากหนองน้ำใหญ่ ก่อนจะถึงก็ตายด้วยความกระหายขาดน้ำ เขาทิ้งไม้เท้าของเขา ซึ่งกลายเป็นป่าของเติ้ง (鄧林)


guózàinièěrdōngwèirényòushǒucāoqīngshézuǒshǒucāohuángshédènglínzàidōngèrshùyuē

แผ่นดินแห่งชาวโบ่อู่ (博父國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของชาวหูใหญ่ ผู้คนสูงใหญ่ ถืองูสีเขียวในมือขวาและงูสีเหลืองในมือซ้าย ป่าของเติ้งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก เป็นสองต้น อีกฉบับหนึ่งเรียกว่าโบ่อู่ (บิดาใหญ่ ซึ่งเป็นชื่ออื่นของควาฟู)


suǒshízhīshānzàidōngshuǐsuǒ

ภูเขาที่ยฺหวีทับถมด้วยหิน (積石山) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก เป็นที่ที่แม่น้ำไหลลงไป


yīngzhīguózàidōngshǒuyīngyuēyīngzhīguó

แผ่นดินแห่งชาวกุยอิง (拘纓國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก ผู้คนถือสายรัดหมวกด้วยมือเดียว อีกฉบับหนึ่งเรียกว่าแผ่นดินแห่งลี่อิง (利纓)


xúnchángqiānzàiyīngnánshēngshàng西běi

ต้นไม้สนซี่นหมู่ (尋木) ยาวหนึ่งพันลี้ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของกุยอิง เจริญเติบโตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือริมฝั่งแม่น้ำ


zhǒngguózàiyīngdōngwèirénliǎngyuēzhǒng

แผ่นดินแห่งชาวยืนปลายส้นเท้า (跂踵國) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของกุยอิง ผู้คนสูงใหญ่ และเท้าทั้งสองก็ใหญ่ด้วย อีกฉบับหนึ่งเรียกว่าแผ่นดินแห่งส้นเท้าใหญ่ (大踵)


ōuzhīzàizhǒngdōngziguìshùōu

ทุ่งโอวซือ (歐絲) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของส้นเท้าใหญ่ ผู้หญิงคนหนึ่งคุกเข่าพิงต้นไม้และถอนเส้นไหม


sāngzhīzàiōudōngchángbǎirènzhī

ต้นหม่อนไร้กิ่ง (桑無枝) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของโอวซือ ต้นไม้นี้สูงหนึ่งร้อยเรินและไม่มีกิ่ง


fànlínfāngsānbǎizàisānsāngdōngzhōuhuánxià

ป่าฟ่านหลิน (范林) มีด้านละสามร้อยลี้ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของสามหม่อน (三桑) มีเกาะล้อมรอบฐาน


zhīshānzhuānzàngyángjiǔpínzàngyīnyuēyuányǒuxióngwénzhū𩿨chījiǔshìròu

บนภูเขาอู่อวี๋ (務隅山) จักรพรรดิจ้วนซีฺวี (顓頊) ถูกฝังทางด้านที่แดดส่อง (陽) และบาทบริจาริกาเก้าคนถูกฝังทางด้านเงา (陰) อีกฉบับหนึ่งกล่าวว่าที่นี่มีหมี กระทิง เสือลาย หนูลี่จู (離朱) นกชิจิ่ว (𩿨久) และเนื้อวิชิรู (視肉)


píngqiūzàisānsāngdōngyuányǒuqīngniǎoshìròuyángliǔgānzhāgānhuábǎiguǒsuǒshēngzàiliǎngshānjiāshàngèrqiūzhōngmíngyuēpíngqiū

ที่ราบผิงฉิว (平丘) ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของสามหม่อน มีดังนี้ หยกอี้อวี๋ (遺玉) นกสีเขียว เนื้อวิชิรู ต้นหลิว ต้นจาแดง ต้นจาฮวา และผลไม้ร้อยชนิดขึ้นที่นี่ เป็นหุบเขาที่มีภูเขาสองลูกกั้นอยู่ มีเนินดินใหญ่สองลูกอยู่ตรงกลาง เรียกว่า ผิงฉิว (ที่ราบเรียบ)


běihǎinèiyǒushòuzhuàngmíngyuētáoyǒushòuyānmíngyuēzhuàngbáishíbàoyǒushòuyānzhuàngmíngyuēqióngqióngyǒuqīngshòuyān