บทที่ 7 จาก ปกรณัมแห่งภูเขาและทะเล (海外西经)

คัมภีร์คลาสสิกแห่งดินแดนเหนือทะเลตะวันตก (海外西經 Hǎiwài xījīng) เป็นหนังสือเล่มที่เจ็ดของคัมภีร์แห่งภูเขาและทะเล และเป็นเล่มที่สองของชุด « คัมภีร์แห่งดินแดนเหนือทะเล » (海外經) โดยครอบคลุมพื้นที่ทางทิศตะวันตก ตั้งแต่มุมตะวันตกเฉียงใต้ไปจนถึงมุมตะวันตกเฉียงเหนือ มันเล่าเรื่องราวของชนเผ่าอันน่าอัศจรรย์และตำนานจีนที่มีชื่อเสียงที่สุดบางเรื่อง ได้แก่ การเต้นรำของฉีแห่งราชวงศ์เซี่ย วีรบุรุษเซี่ยนเทียนที่ถูกตัดหัว แต่ยังคงเต้นรำต่อไปด้วยเต้านมเป็นตาและสะดือเป็นปาก ชนชาติเซฺวียนหยวนซึ่งเป็นมนุษย์ร่างกายเป็นงู และเรื่องราวอื่น ๆ ข้อความภาษาจีนจะแสดงด้วยระบบพินอินตามด้วยคำแปลภาษาฝรั่งเศสและคำอธิบายเพิ่มเติม

海外西經 — ดินแดนเหนือทะเลตะวันตก

hǎiwài西nánzōuzhì西běizōuzhě

ดินแดนเหนือทะเลนั้นทอดยาวจากมุมตะวันตกเฉียงใต้ไปจนถึงมุมตะวันตกเฉียงเหนือ


mièméngniǎozàijiéxiōngguóběiwèiniǎoqīngchìwěi

นกเมี่ยวเมิง (滅蒙鳥) อาศัยอยู่ทางทิศเหนือของแคว้นเจี๋ยเซียง (結匈國) มันคือนกสีเขียวแกมน้ำเงินที่มีหางสีแดง


yùnshāngāosānbǎirènzàimièméngniǎoběi

ภูเขาต้าอวิ้น (大運山) ซึ่งสูงสามร้อยเรน อยู่ทางทิศเหนือของนกเมี่ยวเมิง


zhīxiàhòujiǔdàichéngliǎnglóngyúngàisāncéngzuǒshǒucāoyòushǒucāohuánpèihuángzàiyùnshānběiyuēzhī

ในทุ่งแดล (大樂) ฉี กษัตริย์แห่งราชวงศ์เซี่ย ได้เต้นรำ « เก้าชั่วอายุคน » (九代) ที่นี่ เขาขี่มังกรสองตัวภายใต้ม่านเมฆสามชั้น ถือร่มขนนกด้วยมือขวาและถือวงแหวนด้วยมือขวา และสวมแหวนหยกหวง (璜) อยู่ทางทิศเหนือของภูเขาต้าอวิ้น อีกฉบับหนึ่งเรียกทุ่งนี้ว่า ทุ่งต้าอี้ (大遺)


shēnguózàixiàhòuběishǒuérsānshēn

แคว้นเซิน (身國) อยู่ทางทิศเหนือของฉีแห่งเซี่ย ชาวเมืองที่นี่มีหัวเดียวแต่มีสามร่าง


guózàiběikǒngyǒuhuángwénérshǒu

แคว้นปี้ (臂國) หรือ « แคว้นแขนเดียว » อยู่ทางทิศเหนือ ชาวเมืองที่นี่มีแขนเดียว ตาเดียว และรูจมูกเดียว มีม้าสีเหลืองลายเสือที่มีตาเดียวและขาหน้าด้วย


gōngzhīguózàiběirénsānyǒuyīnyǒuyángchéngwényǒuniǎoyānliǎngtóuchìhuángzàipáng

แคว้นฉีโก่ว (奇肱國) หรือ « แคว้นแขนพิเศษ » อยู่ทางทิศเหนือ ชาวเมืองที่นี่มีแขนเดียวและตาสามตา เป็นทั้งชายและหญิง (หยินและหยาง) และขี่ม้าลาย มีนกสองหัวสีแดงและเหลืองอยู่ข้างๆ


xíngtiānzhìzhēngshénduànshǒuzàngzhīchángyángzhīshānnǎiwèiwèikǒucāogàn

เซี่ยนเทียน (形天) มาต่อสู้กับเทพเจ้าที่นี่ เทพเจ้าตัดหัวเขาแล้วฝังไว้ที่ภูเขาชางหยาง (常羊) จากนั้นเซี่ยนเทียนก็ใช้เต้านมเป็นตาและสะดือเป็นปาก และถือโล่ (干) กับขวาน (戚) เต้นรำต่อไป


zàiběiliǎngshuǐjiāncāoshàncāo

นฺหวี่จี้ (女祭) และนฺหวี่ชี (女戚) อยู่ทางทิศเหนือ พวกนางอาศัยอยู่ระหว่างสองสายธาร ชีถือฉมวกตกปลา (魚䱉) จี้ถือแท่นบูชา (俎)


niǎo𪆻dǎnniǎoqīnghuángsuǒjīngguówángzàiběiniǎorénmiànshānshàngyuēwéiniǎoqīngniǎohuángniǎosuǒ

นกชือ (䳐鳥) และนกฮุ่ย (𪆻鳥) มีสีเขียวแกมน้ำเงินและเหลือง เมื่อนกเหล่านี้บินผ่านประเทศใด ประเทศนั้นจะถึงกาลล่มสลาย มันอยู่ทางทิศเหนือของนฺหวี่จี้ นกชือมีหน้าคล้ายมนุษย์และอาศัยอยู่บนภูเขา อีกฉบับหนึ่งกล่าวถึงสถานที่ที่นกเว่ย (維鳥) นกสีน้ำเงิน และนกสีเหลืองมารวมกัน


zhàngguózàiwéiniǎoběiwèirénguāndàijiàn

แคว้นจางฟู (丈夫國) อยู่ทางทิศเหนือของนกเว่ย ชาวเมืองที่นี่สวมเสื้อผ้า หมวก เข็มขัด และดาบ


chǒuzhīshīshēngérshízhìshāzhīzàizhàngběiyòushǒuzhāngmiànshíshàngchǒushānzhīshàng

ศพของนฺหวี่โฉ่ว (女丑) เธอมีชีวิตอยู่แต่ถูกแดดสิบดวงเผาไหม้จนตาย มันอยู่ทางทิศเหนือของแคว้นจางฟู เธอใช้มือขวาปิดหน้า ขณะที่แดดสิบดวงอยู่เหนือเธอ และนฺหวี่โฉ่วก็อยู่บนยอดเขา


xiánguózàichǒuběiyòushǒucāoqīngshézuǒshǒucāochìshézàidēngbǎoshānqúnsuǒcóngshàngxià

แคว้นอู่อี่น (巫咸國) อยู่ทางทิศเหนือของนฺหวี่โฉ่ว ชาวเมืองถืองูสีเขียวในมือขวาและงูสีแดงในมือซ้าย พวกเขาอยู่ที่ภูเขาติงเป่า (登葆山) ซึ่งเป็นที่ที่หมอผีทั้งหมดขึ้นลง (ระหว่างสวรรค์และโลก)


bìngfēngzàixiándōngzhuàngzhìqiánhòujiēyǒushǒuhēi

ปิงเฟิง (并封) อยู่ทางทิศตะวันออกของอู่อี่น รูปร่างเหมือนหมู มีหัวด้านหน้าและด้านหลัง และมันมีสีดำ


ziguózàixiánběiliǎngzishuǐzhōuzhīyuēménzhōng

แคว้นนฺหวี่จึ (女子國) อยู่ทางทิศเหนือของอู่อี่น มีสองสตรีอาศัยอยู่ล้อมรอบด้วยน้ำ อีกฉบับหนึ่งกล่าวว่าพวกนางอาศัยอยู่หลังประตูเดียวกัน


xuānyuánzhīguózàiqióngshānzhīshòuzhěbǎisuìzàiziguóběirénmiànshéshēnwěijiāoshǒushàng

แคว้นเซฺวียนหยวน (軒轅國) อยู่ที่ขอบของภูเขาชิง (窮山) ผู้ที่เสียชีวิตก่อนวัยอันควรที่นี่ยังมีชีวิตอยู่ถึงแปดร้อยปี มันอยู่ทางทิศเหนือของแคว้นนฺหวี่จึ ชาวเมืองที่นี่มีหน้าคล้ายมนุษย์และร่างกายเป็นงู หางพันอยู่เหนือหัว


qióngshānzàiběigǎn西shèwèixuānyuánzhīqiūzàixuānyuánguóběiqiūfāngshéxiāngrào

ภูเขาชิง (窮山) อยู่ทางทิศเหนือ ห้ามยิงธนูไปทางทิศตะวันตก เพราะกลัวเนินเขาของเซฺวียนหยวน (軒轅之丘) มันอยู่ทางทิศเหนือของแคว้นเซฺวียนหยวน เนินเขาที่นี่เป็นรูปสี่เหลี่ยม มีงูสี่ตัวพันกัน


zhūyāozhīluánniǎofèngniǎofènghuángluǎnmínshízhīgānmínyǐnzhīsuǒcóngbǎishòuxiāngqúnzàishéběirénliǎngshǒucāoluǎnshízhīliǎngniǎoqiándǎozhī

นี่คือทุ่งจูเยา (諸夭) นกหลวน (鸞) ร้องเพลงด้วยตัวเอง นกฟีนิกซ์ (鳳) เต้นรำด้วยตัวเอง ชาวเมืองกินไข่ของนกฟีนิกซ์และดื่มน้ำค้างหวานทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการมันจะเกิดขึ้นเอง สัตว์ทั้งร้อยชนิดอาศัยอยู่ร่วมกันเป็นฝูง มันอยู่ทางทิศเหนือของงูสี่ตัว ชาวเมืองถือไข่ด้วยมือทั้งสองกิน และมีนกสองตัวอยู่ข้างหน้าเพื่อนำทาง


lónglíngzàiběizhuàngyuēxiāyǒushénshèngchéngyǎixíngjiǔyuēbiēzàiyāoběiwèi

ปลามังกรหลงยฺหวี่ (龍魚) ซึ่งอาศัยอยู่บนเนินเขาอยู่ทางทิศเหนือของทุ่งจูเยา มันมีรูปร่างคล้ายแมวป่า อีกฉบับหนึ่งกล่าวถึงกุ้ง (鰕) เทพเจ้าวิเศษและนักบุญขี่มันเพื่อเดินทางไปทั่วเก้าดินแดน อีกฉบับหนึ่งกล่าวถึงปลาบี๋ (鱉魚) ทางทิศเหนือของทุ่งเยา มันเป็นปลาที่มีรูปร่างคล้ายปลาคาร์ป


báimínzhīguózàilóngběibáishēnbèiyǒuchénghuángzhuàngbèishàngyǒujiǎochéngzhīshòuèrqiānsuì

แคว้นไป๋หมิน (白民國) อยู่ทางทิศเหนือของหลงยฺหวี่ ชาวเมืองที่นี่มีร่างกายสีขาวและผมยาวฟู มีสิงโตหวง (乘黃) ซึ่งมีรูปร่างคล้ายสุนัขจิ้งจอก มีเขาบนหลัง เมื่อขี่มันจะมีอายุถึงสองพันปี


shènzhīguózàibáimínběiyǒushùmíngyuēxióngchángxiāndàic