โอเดอะโอเออ - หลัวปินหวัง

骆宾王 Luò Bīnwáng

五言古诗 Wǔyán gǔshī

คำอธิบายตัวอักษร

คลิกที่ตัวอักษรในบทกวีเพื่อแสดงคำอธิบายที่นี่

é

“ห่าน” คำเริ่มต้นของบทกวีสะท้อนเสียงเรียกของเด็กชายผู้แต่ง “ห่าน!”

é

“ห่าน” การกล่าวซ้ำสามครั้งเลียนแบบเสียงร้องและความตื่นตาตื่นใจของเด็ก

é

“ห่าน” 鹅,鹅,鹅: สามครั้ง เหมือนกับการเรียกสัตว์ชนิดนี้

“โค้ง, งอ” 曲项 “คอที่งอ”

xiàng

“ท้ายคอ, คอ” 曲项 “คอที่งอ”

xiàng

“ไปทาง, สู่” 向天 “สู่ท้องฟ้า”

tiān

“ท้องฟ้า” 向天歌 “ขับร้องสู่ท้องฟ้า”

“ร้องเพลง” 向天歌 “ขับร้องสู่ท้องฟ้า”

bái

“ขาว” 白毛 “ขนสีขาว”

máo

“ขน, ขนอ่อน” 白毛 “ขนสีขาว”

“ลอย” 浮绿水 “ลอยอยู่บนน้ำสีเขียว”

绿

“เขียว” 绿水 “น้ำสีเขียว”

shuǐ

“น้ำ” 绿水 “น้ำสีเขียว”

hóng

“แดง” 红掌 “อุ้งเท้าสีแดง”

zhǎng

“ฝ่ามือ; อุ้งเท้า” 红掌 “อุ้งเท้าสีแดง”

“แหวก, ผ่า” 拨清波 “แหวกคลื่นใส”

qīng

“ใส, บริสุทธิ์” 清波 “คลื่นใส”

“คลื่น” 清波 “คลื่นใส”

คำแปลตามตัวอักษร

ห่าน, ห่าน, ห่าน!
คอที่งอ ขับร้องสู่ท้องฟ้า
ขนสีขาวลอยอยู่บนน้ำสีเขียว
อุ้งเท้าสีแดงแหวกคลื่นใส

บริบททางประวัติศาสตร์และชีวประวัติ

骆宾王 (Luò Bīnwáng, ~640–684) เป็นหนึ่งใน “สี่สุดยอดกวี” ยุคต้นราชวงศ์ถัง ตามตำนานกล่าวว่าเขาแต่งบทกวีนี้ตอนอายุเจ็ดขวบ

บทกวีนี้ 咏鹅 (Yǒng é) “สดุดีห่าน” เป็นบทกวีแรกๆ ที่เด็กชาวจีนหลายล้านคนได้เรียนรู้ เป็นบทกวีที่เรียบง่าย มีสีสัน และไพเราะ

การวิเคราะห์วรรณกรรม

โครงสร้างและรูปแบบ

บทกวีสั้นรูปแบบโบราณ (古诗) เปิดด้วยเสียงร้องซ้ำๆ — 鹅,鹅,鹅 — จากนั้นเรียงภาพสามภาพที่ชัดเจนขึ้นของสัตว์ชนิดนี้

ภาพพจน์และสัญลักษณ์

การเปรียบเทียบสี (ขนสีขาว น้ำสีเขียว อุ้งเท้าสีแดง) ประกอบเป็นภาพสดใสและมีชีวิตชีวา สอดคล้องกับมุมมองของเด็ก

การเคลื่อนไหวและท่าทาง

ภาษาและโทนเสียง

ภาษาเรียบง่ายและไพเราะมาก โทนเสียงคือความตื่นตาตื่นใจอย่างไม่ได้ตั้งใจ เหมาะสำหรับการเรียนรู้และจดจำ

ธีมหลัก

สายตาแห่งวัยเด็ก

บทกวีสะท้อนความตื่นตาตื่นใจอย่างบริสุทธิ์และมีความสุขต่อสัตว์ที่คุ้นเคย

สีสันและการเคลื่อนไหว

สีขาว เขียว แดง และการเล่นกับน้ำ ทำให้บทกวีสั้นๆ นี้กลายเป็นภาพวาดเล็กๆ ที่มีชีวิตชีวา

ความเรียบง่ายทางดนตรี

ความไพเราะและความชัดเจนของมันทำให้กลายเป็นบทกวีเบื้องต้นที่สมบูรณ์แบบ