บทที่ 18 ของ ปุราณะแห่งภูเขาและทะเล (海内经)

คัมภีร์คลาสสิกแห่งดินแดนภายในทะเล (海內經 Hǎinèijīng) เป็นหนังสือเล่มที่สิบแปดและเล่มสุดท้ายของคัมภีร์แห่งภูเขาและทะเล มักถูกพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในคัมภีร์ที่เก่าแก่ที่สุด โดยรวบรวมพงศาวดารเทพเจ้า (ของจักรพรรดิเหลือง จักรพรรดิJun และจักรพรรดิYan) บัญชีนักประดิษฐ์แห่งอารยธรรม (เรือ รถม้า คันธนู ดนตรี และการไถนา) และจบลงด้วยตำนานจีนที่มีชื่อเสียงที่สุด ได้แก่ มหาอุทกภัย และผลงานของ Gun และ Yu ในการกำหนดดินแดนทั้งเก้า คัมภีร์ภาษาจีนนำเสนอพร้อมด้วยคำอ่านพินอิน ตามด้วยคำแปลภาษาฝรั่งเศสและเชิงอรรถ

海內經 — ดินแดนภายในทะเล

dōnghǎizhīnèiběihǎizhīyǒuguómíngyuēcháoxiāntiānrénshuǐwēirénàirén

ภายในทะเลตะวันออก ณ มุมหนึ่งของทะเลเหนือ มีดินแดนชื่อว่า โชซอน (朝鮮, เกาหลี) และเทียนตู้ (天毒, อินเดีย) ชาวบ้านที่นี่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำและรักเพื่อนมนุษย์ด้วยความเอื้ออาทร


西hǎizhīnèiliúshāzhīzhōngyǒuguómíngyuēshì

ภายในทะเลตะวันตก ณ กลางทรายเคลื่อน มีดินแดนชื่อว่า เฮ่อชื่อ (壑市)


西hǎizhīnèiliúshāzhī西yǒuguómíngyuē

ภายในทะเลตะวันตก ทางตะวันตกของทรายเคลื่อน มีดินแดนชื่อว่า จวีเย่ (沮葉)


liúshāzhī西yǒuniǎoshānzhěsānshuǐchūyānyuányǒuhuángjīnxuánguīdānhuòyíntiějiēliúzhōngyòuyǒuhuáishānhǎoshuǐchūyān

ทางตะวันตกของทรายเคลื่อน มีภูเขานก (鳥山) ซึ่งมีแม่น้ำสามสายไหลออกมา ที่นี่พบทองคำ หยกเสวียนกุย (璿瑰) ชินาบาร์ (丹貨) เงิน และเหล็ก ซึ่งถูกน้ำพัดมาที่นี่ นอกจากนี้ยังมีภูเขาหุย (淮山) ซึ่งมีแม่น้ำฮ่าว (好水) ไหลออกมา


liúshāzhīdōnghēishuǐzhī西yǒucháoyúnzhīguózhìzhīguóhuángléishēngchāngchāngjiàngchùruòshuǐshēnghánliúhánliúzhuóshǒujǐněrrénmiànshǐhuìlínshēntúnzhǐnàoziyuēāshēngzhuān

ทางตะวันออกของทรายเคลื่อนและทางตะวันตกของน้ำดำ มีดินแดนแห่งเมฆยามเช้า (朝雲之國) และดินแดนแห่งซือจื้อ (司彘之國) จักรพรรดิหวงตี้อภิเษกกับเล่าจื่อ (雷祖) ซึ่งให้กำเนิดฉางอี้ (昌意) ฉางอี้ย้ายไปอยู่ริมแม่น้ำรุ่ย (若水) และให้กำเนิดฮั่นหลิว (韓流) ฮั่นหลิวมีศีรษะยาว หูเล็ก หน้าคล้ายมนุษย์ จมูกหมู ร่างกายเหมือนกิเลน ขาเรียบ และเท้าหมู เขาอภิเษกกับสาวน้อยจากตระกูลเหน่าชื่อ อานฺหวี่ (阿女) ซึ่งให้กำเนิดจักรพรรดิจ้วนซฺวี (顓頊)


liúshāzhīdōnghēishuǐzhījiānyǒushānmíngzhīshān

ทางตะวันออกของทรายเคลื่อน ในแม่น้ำดำ มีภูเขาชื่อ ภูเขาแห่งความเป็นอมตะ (不死之山)


huáshānqīngshuǐzhīdōngyǒushānmíngyuēzhàoshānyǒurénmíngyuēbǎigāobǎigāoshàngxiàzhìtiān

ทางตะวันออกของภูเขาฮัว (華山) และแม่น้ำชิง (青水) มีภูเขาชื่อ เจ้าซาน (肇山) มีบุคคลชื่อ ไป๋เกา (柏高) ผู้ซึ่งขึ้นลงสวรรค์ผ่านภูเขานี้


西nánhēishuǐzhījiānyǒuguǎngzhīhòuzàngyānyuányǒugāoshūgāodàogāoshǔgāobǎishēngdōngxiàqínluánniǎofèngniǎolíngshòushíhuácǎosuǒyuányǒubǎishòuxiāngqúnyuánchùcǎodōngxià

ทาง西เฉียงใต้ ในแม่น้ำดำ มีที่ราบแห่งต้ากวาง (都廣之野) ซึ่งเป็นที่ฝังศพของโฮ่วจี้ (后稷) ที่นี่มีถั่วอ้วน ข้าวเหนียวอ้วน ข้าวฟ่างอ้วน และข้าวฟ่างอ้วน เหล่าธัญพืชร้อยชนิดเติบโตขึ้นเอง และปลูกทั้งฤดูหนาวและฤดูร้อน (ตามเสียงของพิณฉิน) นกหลวนร้องเพลงด้วยตัวเอง นกฟีนิกซ์เต้นรำด้วยตัวเอง ต้นไม้แห่งความเป็นอมตะ (靈壽) ออกผลและออกดอก และสมุนไพรและต้นไม้มาชุมนุมกัน ที่นี่มีสัตว์ร้อยชนิดอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูง พืชเหล่านี้ไม่ตายทั้งฤดูหนาวและฤดูร้อน


nánhǎizhīnèihēishuǐqīngshuǐzhījiānyǒumíngyuēruòruòshuǐchūyān

ภายในทะเลใต้ ระหว่างน้ำดำและน้ำชิง มีต้นไม้ชื่อ เหร่อมู่ (若木) ซึ่งมีแม่น้ำเหร่อ (若水) ไหลออกมา


yǒuzhōngzhīguóyǒulièxiāngzhīguóyǒulíngshānyǒuchìshézàishàngmíngyuēshéshí

มีดินแดนแห่งอวสาน (禺中之國) มีดินแดนแห่งเหลี่ยวเซียง (列襄之國) มีภูเขาวิญญาณ (靈山) งูแดงอยู่บนต้นไม้ ชื่อ งูเหริน (蝡蛇) ซึ่งกินไม้เป็นอาหาร


yǒuyánchángzhīguóyǒurényānniǎoshǒumíngyuēniǎoshì

มีดินแดนแห่งเกลือยาว (鹽長之國) มีมนุษย์ที่มีหัวเป็นนก ชื่อ เหนี่ยวชื่อ (鳥氏)


yǒujiǔqiūshuǐluòzhīmíngyuētáotángzhīqiūyǒushūzhīqiūmèngyíngzhīqiūkūnzhīqiūhēibáizhīqiūchìwàngzh之丘cānwèizhīqiūzhīqi