张继
七言绝句
คำอธิบายตัวอักษร
คลิกที่ตัวอักษรในบทกวีเพื่อดูคำอธิบายที่นี่
月
“พระจันทร์” เดิมแปลว่า “พระจันทร์” เดิมแปลว่า “พระจันทร์ตก”
落
“ตก, ลดลง” เดิมแปลว่า “พระจันทร์ตก”
乌
“อีกา” เดิมแปลว่า “อีกาโห่”
啼
“ร้อง, โห่” เดิมแปลว่า “อีกาโห่”
霜
“น้ำค้างแข็ง, น้ำค้าง” เดิมแปลว่า “น้ำค้างเต็มฟ้า”
满
“เต็ม” เดิมแปลว่า “เต็มฟ้า”
天
“ฟ้า” เดิมแปลว่า “น้ำค้างเต็มฟ้า”
江
“แม่น้ำ” เดิมแปลว่า “แม่น้ำกับต้นเมเปิ้ล”
枫
“ต้นเมเปิ้ล” เดิมแปลว่า “ต้นเมเปิ้ลริมฝั่งแม่น้ำ”
渔
“การจับปลา, นักตกปลา” เดิมแปลว่า “ไฟของชาวประมง”
火
“ไฟ, แสง” เดิมแปลว่า “ไฟของเรือประมง”
对
“เผชิญหน้า, ตรงข้าม” เดิมแปลว่า “เผชิญหน้ากับการนอนที่เศร้า”
愁
“เศร้า, ความทุกข์” เดิมแปลว่า “การนอนที่เต็มไปด้วยความเศร้า”
眠
“นอน, การนอน” เดิมแปลว่า “การนอนที่เต็มไปด้วยความเศร้า”
姑
“(กู่)” เดิมแปลว่า “กู่ซู” ชื่อเดิมของเมืองซูโจว
苏
“(ซู)” เดิมแปลว่า “กู่ซู” หมายถึงเมืองซูโจว
城
“กำแพง, เมือง” เดิมแปลว่า “นอกเมือง”
外
“ข้างนอก” เดิมแปลว่า “นอกเมือง”
寒
“หนาว” เดิมแปลว่า “วัดภูเขาหนาว” (หันซาน)
山
“ภูเขา” เดิมแปลว่า เป็นส่วนหนึ่งของชื่อ “วัดภูเขาหนาว”
寺
“วัด (พุทธ)” เดิมแปลว่า “วัดหันซาน”
夜
“กลางคืน” เดิมแปลว่า “เที่ยงคืน”
半
“ครึ่ง” เดิมแปลว่า “เที่ยงคืน”
钟
“ระฆัง” เดิมแปลว่า “เสียงระฆัง”
声
“เสียง” เดิมแปลว่า “เสียงระฆัง”
到
“มาถึง” เดิมแปลว่า “มาถึงเรือของผู้มาเยือน”
客
“แขก, นักเดินทาง” เดิมแปลว่า “เรือของนักเดินทาง”
船
“เรือ” เดิมแปลว่า “เรือของชาวต่างแดน”
คำแปลตามตัวอักษร
พระจันทร์ตก, อีกาโห่, น้ำค้างเต็มฟ้า;
ต้นเมเปิ้ลริมฝั่งแม่น้ำและไฟของชาวประมงเผชิญหน้ากับการนอนที่เศร้าของข้า;
นอกเมืองกู่ซู ณ วัดภูเขาหนาว
เสียงระฆังเที่ยงคืนมาถึงเรือของนักเดินทาง
บริบททางประวัติศาสตร์และชีวประวัติ
บทกวีนี้ 枫桥夜泊 () แปลว่า “จอดเรือกลางคืนที่สะพานเมเปิ้ล” เล่าเรื่องราวคืนที่นอนไม่หลับบนเรือใกล้เมืองซูโจว และทำให้วัดหันซาน (寒山寺) เป็นที่รู้จัก
การวิเคราะห์วรรณกรรม
โครงสร้างและรูปแบบ
บทกวีสี่บท แต่ละบทมีเจ็ดตัวอักษร บทแรกสะสมความรู้สึกยามค่ำคืน บทที่สองนำเสียงระฆังจากไกลมาปิดท้ายบทกวี
ภาพพจน์และสัญลักษณ์
พระจันทร์ตก เสียงอีกาโห่ น้ำค้างแข็ง ไฟของชาวประมง: บรรยากาศหนาวเย็นและโดดเดี่ยว ซึ่งรายละเอียดแต่ละอย่างส่งเสริมความเศร้าของนักเดินทาง
การเคลื่อนไหวและท่าทาง
“การเคลื่อนไหว” เพียงอย่างเดียวในบทที่สองคือเสียง: เสียงระฆังเที่ยงคืนที่ส่งผ่านอากาศและมาถึงเรือ กระทบกับความเงียบ
ภาษาและโทนเสียง
ภาษาที่หนาแน่นและสื่อความหมายได้ดี โทนเสียงคือความเศร้าอย่างสงบ ซึ่งเสียงระฆังจากไกลทั้งปลอบใจและเน้นความโดดเดี่ยว
ธีมหลัก
ความโดดเดี่ยวของนักเดินทาง
ไกลบ้านกวีตื่นอยู่คนเดียวท่ามกลางกลางคืน
ความเศร้ายามค่ำคืน
กลางคืน ความหนาวเย็น และเสียงกระจัดกระจาย ประกอบกันเป็นภาพภายในของความเศร้าที่เก็บกด
เสียงและความเงียบ
เสียงระฆังเที่ยงคืนที่เกิดขึ้นจากไกล ทำให้ความเงียบมีความหมายลึกซึ้งยิ่งขึ้น
