บทที่ 15 ของ ชนิดาภูเขาและทะเล (大荒南经)

คัมภีร์แห่งถิ่นทุรกันดารใหญ่ทิศใต้ (大荒南經 Dàhuāng nánjīng) เป็นหนังสือเล่มที่สิบห้าของ คัมภีร์แห่งขุนเขาและท้องทะเล และเป็นเล่มที่สองใน «คัมภีร์แห่งถิ่นทุรกันดารใหญ่» (大荒經) หนังสือเล่มนี้ท่องไปตามดินแดนสุดขอบทิศใต้ อันเป็นถิ่นของวงศ์เทพแห่งจักรพรรดิจฺวิน (Jun) แห่งซุ่น (Shun) และแห่งจฺว้านซฺวี (Zhuanxu) ณ ที่นี้พบดินแดนแห่งผู้มีสามกาย เหล่าหมอผีแห่งจื้อ (Zhi) ที่ดำรงชีพโดยไม่ต้องหว่านหรือทอ เทวี ซีเหอ (Xihe) ผู้อาบชำระดวงอาทิตย์ทั้งสิบ และต้นเมเปิลที่เกิดจากเครื่องพันธนาการของชือโหยว (Chiyou) ตัวบทภาษาจีนแสดงพร้อมคำถอดเสียงพินอิน ตามด้วยคำแปลภาษาไทยและหมายเหตุ

大荒南經 — ถิ่นทุรกันดารใหญ่ทิศใต้

南nán海hǎi之zhī外wài，赤chì水shuǐ之zhī西xī，流liú沙shā之zhī東dōng，有yǒu獸shòu，左zuǒ右yòu有yǒu首shǒu，名míng曰yuē䟣chù踢tī。有yǒu三sān青qīng獸shòu相xiāng并bìng，名míng曰yuē雙shuāng雙shuāng。

เลยทะเลทิศใต้ออกไป ทางตะวันตกของน้ำแดงและทางตะวันออกของทรายเลื่อน มีสัตว์ตัวหนึ่งซึ่งมีหัวหนึ่งอยู่ทางซ้ายและอีกหัวหนึ่งอยู่ทางขวา เรียกว่าฉู่ถี (䟣踢) มีสัตว์สีเขียวครามสามตัวจับคู่ผูกพันกัน เรียกว่าซฺวางซฺวาง (雙雙)

有yǒu阿ā山shān者zhě。南nán海hǎi之zhī中zhōng，有yǒu氾fàn天tiān之zhī山shān，赤chì水shuǐ窮qióng焉yān。赤chì水shuǐ之zhī東dōng，有yǒu蒼cāng梧wú之zhī野yě，舜shùn與yǔ叔shū均jūn之zhī所suǒ葬zàng也yě。爰yuán有yǒu文wén貝bèi、離lí俞yú、𩿨chī久jiǔ、鷹yīng、賈jiǎ、委wěi維wéi、熊xióng、羆pí、象xiàng、虎hǔ、豹bào、狼láng、視shì肉ròu。

มีภูเขาอา (阿山) กลางทะเลทิศใต้ตั้งตระหง่านภูเขาฝานเทียน (氾天之山) อันเป็นที่สิ้นสุดของน้ำแดง ทางตะวันออกของน้ำแดงคือที่ราบชางอู๋ (蒼梧之野) ที่ซึ่งซุ่นและซู่จฺวิน (叔均) ถูกฝังไว้ ที่นั่นพบหอยลายเส้น นกหลี่ยฺหวี (離俞) นกจิ่วจิ่ว (𩿨久) นกอินทรี (鷹) นกเจี่ย (賈) งูเหวยเหวย (委維) หมี หมีสีน้ำตาล ช้าง เสือ เสือดาว หมาป่า และซือโร่ว (視肉)

有yǒu滎xíng山shān，滎xíng水shuǐ出chū焉yān。黑hēi水shuǐ之zhī南nán，有yǒu玄xuán蛇shé，食shí麈zhǔ。

มีภูเขาอิ๋ง (滎山) อันเป็นที่กำเนิดของแม่น้ำอิ๋ง (滎水) ทางใต้ของน้ำดำมีงูดำ (玄蛇) อาศัยอยู่ ซึ่งกลืนกินกวาง (麈)

有yǒu巫wū山shān者zhě，西xī有yǒu黃huáng鳥niǎo。帝dì藥yào，八bā齋zhāi。黃huáng鳥niǎo於yú巫wū山shān，司sī此cǐ玄xuán蛇shé。

มีภูเขาแห่งหมอผี (巫山) ทางตะวันตกมีนกสีเหลือง (黃鳥) ยาของพระราชา (帝藥) ถูกเก็บรักษาไว้ที่นั่นในยุ้งฉางแปดหลัง นกสีเหลืองแห่งภูเขาหมอผีเฝ้าระวังงูดำตัวนั้น

大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu不bù庭tíng之zhī山shān，榮róng水shuǐ窮qióng焉yān。有yǒu人rén三sān身shēn，帝dì俊jùn妻qī娥é皇huáng，生shēng此cǐ三sān身shēn之zhī國guó，姚yáo姓xìng，黍shǔ食shí，使shǐ四sì鳥niǎo。有yǒu淵yuān四sì方fāng，四sì隅yú皆jiē達dá，北běi屬shǔ黑hēi水shuǐ，南nán屬shǔ大dà荒huāng，北běi旁páng名míng曰yuē少shǎo和hé之zhī淵yuān，南nán旁páng名míng曰yuē從cóng淵yuān，舜shùn之zhī所suǒ浴yù也yě。

ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่ตั้งตระหง่านภูเขาปู้ถิง (不庭之山) อันเป็นที่สิ้นสุดของแม่น้ำหรง (榮水) มีมนุษย์ผู้มีสามกาย เอ๋อหฺวาง (娥皇) ชายาของจักรพรรดิจฺวิน ให้กำเนิดดินแดนแห่งผู้มีสามกายนี้ (三身之國) สกุลเหยา (姚) ที่นั่นกินข้าวฟ่างและมีสัตว์สี่ชนิดรับใช้ มีเหวสี่เหลี่ยม เปิดออกที่มุมทั้งสี่ ทางเหนือจดน้ำดำ ทางใต้จดถิ่นทุรกันดารใหญ่ ขอบด้านเหนือเรียกว่าเหวเส้าเหอ (少和之淵) ขอบด้านใต้เรียกว่าเหวฉง (從淵) ที่นั่นคือที่ซึ่งซุ่นอาบน้ำ

又yòu有yǒu成chéng山shān，甘gān水shuǐ窮qióng焉yān。有yǒu季jì禺yú之zhī國guó，顓zhuān頊xū之zhī子zi，食shí黍shǔ。有yǒu羽yǔ民mín之zhī國guó，其qí民mín皆jiē生shēng毛máo羽yǔ。有yǒu卵luǎn民mín之zhī國guó，其qí民mín皆jiē生shēng卵luǎn。

ยังมีภูเขาเฉิง (成山) อันเป็นที่สิ้นสุดของแม่น้ำกาน (甘水) มีดินแดนจี้ยฺหวี (季禺之國) บุตรของจฺว้านซฺวี ที่ซึ่งกินข้าวฟ่าง มีดินแดนแห่งมนุษย์ขนนก (羽民之國) ซึ่งผู้อยู่อาศัยล้วนเกิดมาปกคลุมด้วยขนนก มีดินแดนแห่งมนุษย์ไข่ (卵民之國) ซึ่งผู้อยู่อาศัยล้วนเกิดจากไข่

大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu不bù姜jiāng之zhī山shān，黑hēi水shuǐ窮qióng焉yān。又yòu有yǒu賈jiǎ山shān，汔qì水shuǐ出chū焉yān。又yòu有yǒu言yán山shān。又yòu有yǒu登dēng備bèi之zhī山shān。有yǒu恝jiá恝jiá之zhī山shān。又yòu有yǒu蒲pú山shān，澧lǐ水shuǐ出chū焉yān。又yòu有yǒu隗kuí山shān，其qí西xī有yǒu丹dān，其qí東dōng有yǒu玉yù。又yòu南nán有yǒu山shān，漂piāo水shuǐ出chū焉yān。有yǒu尾wěi山shān。有yǒu翠cuì山shān。

ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่ตั้งตระหง่านภูเขาปู้เจียง (不姜之山) อันเป็นที่สิ้นสุดของน้ำดำ ยังมีภูเขาเจีย (賈山) อันเป็นที่กำเนิดของแม่น้ำฉี (汔水) แล้วภูเขาเหยียน (言山) แล้วภูเขาเติงเป่ย (登備之山) ภูเขาเจียเจีย (恝恝之山) แล้วภูเขาผู (蒲山) อันเป็นที่กำเนิดของแม่น้ำหลี (澧水) แล้วภูเขาเหวย (隗山) ซึ่งด้านตะวันตกมีชาดและด้านตะวันออกมีหยก ทางใต้ลงไปอีกมีภูเขาหนึ่งอันเป็นที่กำเนิดของแม่น้ำเพียว (漂水) มีภูเขาเหวย (尾山) มีภูเขาชุ่ย (翠山)

有yǒu盈yíng民mín之zhī國guó，於yú姓xìng，黍shǔ食shí。又yòu有yǒu人rén方fāng食shí木mù葉yè。

มีดินแดนแห่งมนุษย์ผู้อิ่มเอม (盈民之國) สกุลยฺหวี (於) ที่ซึ่งกินข้าวฟ่าง ยังมีผู้คนที่เลี้ยงชีพด้วยใบไม้

有yǒu不bù死sǐ之zhī國guó，阿ā姓xìng，甘gān木mù是shì食shí。

มีดินแดนแห่งผู้เป็นอมตะ (不死之國) สกุลอา (阿) ซึ่งเลี้ยงชีพด้วยต้นไม้หวาน (甘木)

大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu山shān名míng曰yuē去qù痓chì。南nán極jí果guǒ，北běi不bù成chéng，去qù痓chì果guǒ。

ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่ตั้งตระหง่านภูเขาหนึ่งชื่อฉฺวีฉื่อ (去痓) ณ ขั้วใต้ (ผลไม้) สุกงอม ทางเหนือไม่สุก ที่ฉฺวีฉื่อผลไม้สุกงอม

南nán海hǎi渚zhǔ中zhōng，有yǒu神shén，人rén面miàn，珥ěr兩liǎng青qīng蛇shé，踐jiàn兩liǎng赤chì蛇shé，曰yuē不bù廷tíng胡hú余yú。

ท่ามกลางเกาะเล็กเกาะน้อยแห่งทะเลทิศใต้ มีเทพองค์หนึ่งพักอาศัยอยู่ มีใบหน้ามนุษย์ มีงูเขียวสองตัวเป็นตุ้มหู และงูแดงสองตัวใต้เท้า เรียกว่าปู้ถิงหูยฺหวี (不廷胡余)

有yǒu神shén名míng曰yuē因yīn因yīn乎hū，南nán方fāng曰yuē因yīn乎hū，夸kuā風fēng曰yuē乎hū民mín。處chù南nán極jí以yǐ出chū入rù風fēng。

มีเทพองค์หนึ่งชื่ออินอินหู (因因乎) ทางใต้เรียกท่านว่าอินหู (因乎) และลมที่พัดกระพือเรียกว่าหูหมิน (乎民) ท่านยืนอยู่ ณ ขั้วใต้เพื่อให้ลมพัดออกและพัดเข้า

有yǒu襄xiāng山shān。又yòu有yǒu重zhòng陰yīn之zhī山shān。有yǒu人rén食shí獸shòu，曰yuē季jì釐lí。帝dì俊jùn生shēng季jì釐lí，故gù曰yuē季jì釐lí之zhī國guó。有yǒu緡mín淵yuān。少shǎo昊hào生shēng倍bèi伐fá，倍bèi伐fá降jiàng處chù緡mín淵yuān。有yǒu水shuǐ四sì方fāng，名míng曰yuē俊jùn壇tán。

มีภูเขาเซียง (襄山) แล้วภูเขาฉงอิน (重陰之山) มีมนุษย์ผู้กินเนื้อสัตว์ เรียกว่าจี้ลี่ (季釐) จักรพรรดิจฺวินให้กำเนิดจี้ลี่ จึงเกิดเป็นดินแดนจี้ลี่ (季釐之國) มีเหวหมิน (緡淵) เส้าห่าวให้กำเนิดเป่ย์ฟา (倍伐) ผู้ลงมาพำนักที่เหวหมิน มีผืนน้ำสี่เหลี่ยมเรียกว่าแท่นบูชาแห่งจฺวิน (俊壇)

有yǒu臷zhì民mín之zhī國guó。帝dì舜shùn生shēng無wú淫yín，降jiàng臷zhì處chù，是shì謂wèi巫wū臷zhì民mín。巫wū臷zhì民mín肦fén姓xìng，食shí穀gǔ，不bù績jī不bù經jīng，服fú也yě；不bù稼jià不bù穡sè，食shí也yě。爰yuán有yǒu歌gē舞wǔ之zhī鳥niǎo，鸞luán鳥niǎo自zì歌gē，鳳fèng鳥niǎo自zì舞wǔ。爰yuán有yǒu百bǎi獸shòu，相xiāng群qún爰yuán處chù。百bǎi穀gǔ所suǒ聚jù。

มีดินแดนแห่งจื้อหมิน (臷民之國) จักรพรรดิซุ่นให้กำเนิดอู๋อิน (無淫) ผู้ลงมาพำนักที่จื้อ คือเหล่าอู๋จื้อหมิน (巫臷民, «ผู้คนแห่งหมอผีของจื้อ») เหล่าอู๋จื้อหมิน สกุลปัน (肦) กินธัญพืช พวกเขาไม่ปั่นด้ายไม่ทอผ้าแต่กลับมีเครื่องนุ่งห่ม ไม่หว่านไม่เกี่ยวแต่กลับมีอาหาร ที่นั่นมีนกขับขานและร่ายรำ นกหลวน (鸞) ขับขานเอง หงส์ฟีนิกซ์ (鳳) ร่ายรำเอง มีสัตว์ร้อยชนิดที่อยู่รวมกันเป็นฝูง ที่นั่นคือที่ซึ่งธัญพืชร้อยชนิดสั่งสมรวมกัน

大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu山shān名míng曰yuē融róng天tiān，海hǎi水shuǐ南nán入rù焉yān。

ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่ตั้งตระหง่านภูเขาหนึ่งชื่อหรงเทียน (融天) ที่ซึ่งน้ำทะเลไหลเข้ามาจากทางใต้

有yǒu人rén曰yuē鑿záo齒chǐ，羿yì殺shā之zhī。

มีมนุษย์ผู้หนึ่งชื่อจั๋วฉื่อ (鑿齒, «ฟันสว่าน») ผู้ซึ่งนักธนูอี้ (羿) สังหาร

有yǒu蜮yù山shān者zhě，有yǒu蜮yù民mín之zhī國guó，桑sāng姓xìng，食shí黍shǔ，射shè蜮yù是shì食shí。有yǒu人rén方fāng扜yū弓gōng射shè黃huáng蛇shé，名míng曰yuē蜮yù人rén。

มีภูเขายฺหวี (蜮山) มีดินแดนแห่งยฺหวีหมิน (蜮民之國) สกุลซาง (桑) ผู้กินข้าวฟ่างและเลี้ยงชีพด้วยยฺหวี (蜮 แมลงชนิดหนึ่งที่พวกเขาล่าด้วยธนู) มีมนุษย์ผู้น้าวธนูเพื่อยิงงูเหลือง เรียกว่ามนุษย์ยฺหวี (蜮人)

有yǒu宋sòng山shān者zhě，有yǒu赤chì蛇shé，名míng曰yuē育yù蛇shé。有yǒu木mù生shēng山shān上shàng，名míng曰yuē楓fēng木mù。楓fēng木mù，蚩chī尤yóu所suǒ棄qì其qí桎zhì梏gù，是shì謂wèi楓fēng木mù。

มีภูเขาซง (宋山) มีงูแดงชื่อยฺหวีเสอ (育蛇) บนภูเขามีต้นไม้ต้นหนึ่งขึ้นอยู่เรียกว่าต้นเมเปิล (楓木) ต้นเมเปิลนี้เอง ณ ที่นั้นชือโหยว (蚩尤) ได้ทิ้งเครื่องพันธนาการและขื่อคาไว้ ซึ่งกลายเป็นต้นเมเปิลนี้

有yǒu人rén方fāng齒chǐ虎hǔ尾wěi，名míng曰yuē祖zǔ狀zhuàng之zhī尸shī。

มีสิ่งมีชีวิตที่มีฟัน (ยื่น) และหางเสือ เรียกว่าศพของจู่จฺวาง (祖狀之尸)

有yǒu小xiǎo人rén，名míng曰yuē焦jiāo僥yáo之zhī國guó，幾jǐ姓xìng，嘉jiā穀gǔ是shì食shí。

มีคนแคระ เรียกว่าดินแดนแห่งเจียวเหยา (焦僥之國) สกุลจี๋ (幾) ซึ่งเลี้ยงชีพด้วยธัญพืชอันงดงาม

大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu山shān名míng㱙xiǔ塗tú之zhī山shān，青qīng水shuǐ窮qióng焉yān。有yǒu雲yún雨yǔ之zhī山shān，有yǒu木mù名míng曰yuē欒luán。禹yǔ攻gōng雲yún雨yǔ，有yǒu赤chì石shí焉yān生shēng欒luán，黃huáng本běn，赤chì枝zhī，青qīng葉yè，群qún帝dì焉yān取qǔ藥yào。

ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่ตั้งตระหง่านภูเขาหนึ่งชื่อซิวถู (㱙塗之山) อันเป็นที่สิ้นสุดของน้ำคราม (青水) มีภูเขาแห่งเมฆและฝน (雲雨之山) ที่นั่นมีต้นไม้ต้นหนึ่งขึ้นอยู่ชื่อหลวน (欒) ยฺหวี (禹) โค่น (ป่าของ) ยฺหวินยฺหวีที่นั่น มีหินแดงก้อนหนึ่งอันเป็นที่กำเนิดของหลวน มีลำต้นสีเหลือง กิ่งสีแดงและใบสีเขียว ที่นั่นคือที่ซึ่งเหล่าเทพ (群帝) มาเก็บยาของตน

有yǒu國guó曰yuē顓zhuān頊xū，生shēng伯bó服fú，食shí黍shǔ。有yǒu鼬yòu姓xìng之zhī國guó。有yǒu苕tiáo山shān。又yòu有yǒu宗zōng山shān。又yòu有yǒu姓xìng山shān。又yòu有yǒu壑hè山shān。又yòu有yǒu陳chén州zhōu山shān。又yòu有yǒu東dōng州zhōu山shān。又yòu有yǒu白bái水shuǐ山shān，白bái水shuǐ出chū焉yān，而ér生shēng白bái淵yuān，昆kūn吾wú之zhī師shī所suǒ浴yù也yě。

มีดินแดนหนึ่งชื่อจฺว้านซฺวี (顓頊) ผู้ให้กำเนิดปั๋วฝู (伯服) ที่ซึ่งกินข้าวฟ่าง มีดินแดนแห่งสกุลโหยว (鼬姓之國) มีภูเขาเถียว (苕山) แล้วภูเขาจง (宗山) แล้วภูเขาซิง (姓山) แล้วภูเขาเหอ (壑山) แล้วภูเขาเฉินโจว (陳州山) แล้วภูเขาตงโจว (東州山) แล้วภูเขาแห่งน้ำขาว (白水山) อันเป็นที่กำเนิดของแม่น้ำไป๋ (白水) ซึ่งก่อเกิดเป็นเหวขาว (白淵) ที่นั่นคือที่ซึ่งกองทัพแห่งคุนอู๋ (昆吾) อาบน้ำ

有yǒu人rén名míng曰yuē張zhāng弘hóng，在zài海hǎi上shàng捕bǔ魚yú。海hǎi中zhōng有yǒu張zhāng弘hóng之zhī國guó，食shí魚yú，使shǐ四sì鳥niǎo。

มีมนุษย์ผู้หนึ่งชื่อจางหง (張弘) ผู้จับปลากลางทะเลลึก กลางทะเลมีดินแดนจางหง (張弘之國) ที่ซึ่งกินปลาและมีสัตว์สี่ชนิดรับใช้

有yǒu人rén焉yān，鳥niǎo喙huì，有yǒu翼yì，方fāng捕bǔ魚yú於yú海hǎi。大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu人rén名míng曰yuē驩huān頭tóu。鯀gǔn妻qī士shì敬jìng，士shì敬jìng子zi曰yuē炎yán融róng，生shēng驩huān頭tóu。驩huān頭tóu人rén面miàn鳥niǎo喙huì，有yǒu翼yì，食shí海hǎi中zhōng魚yú，杖zhàng翼yì而ér行xíng。維wéi宜yí芑qǐ苣jù，穋lù楊yáng是shì食shí。有yǒu驩huān頭tóu之zhī國guó。

มีมนุษย์ผู้มีจะงอยปากนกและมีปีก ผู้จับปลาในทะเล ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่มีมนุษย์ผู้หนึ่งชื่อฮฺวานโถว (驩頭) กุ่น (鯀 บิดาของยฺหวี) มีชื่อจิง (士敬) เป็นชายา บุตรของชื่อจิงคือเหยียนหรง (炎融) ผู้ให้กำเนิดฮฺวานโถว ฮฺวานโถวมีใบหน้ามนุษย์และจะงอยปากนก มีปีก และเลี้ยงชีพด้วยปลาแห่งท้องทะเล เดินโดยยันตัวด้วยปีก เลี้ยงชีพด้วยต้นอ้อฉี (芑) จฺวี (苣) และข้าวฟ่างหยาง (穋楊) มีดินแดนฮฺวานโถว (驩頭之國)

帝dì堯yáo、帝dì嚳kù、帝dì舜shùn葬zàng於yú岳yuè山shān。爰yuán有yǒu文wén貝bèi，離lí俞yú、𩿨chī久jiǔ、鷹yīng、賈jiǎ、延yán維wéi、視shì肉ròu、熊xióng、羆pí、虎hǔ、豹bào；朱zhū木mù，赤chì支zhī，青qīng華huá，玄xuán實shí。有yǒu申shēn山shān者zhě。

จักรพรรดิเหยา (堯) คู่ (嚳) และซุ่น (舜) ถูกฝังไว้ที่ภูเขายฺเว่ (岳山) ที่นั่นพบหอยลายเส้น นกหลี่ยฺหวี (離俞) นกจิ่วจิ่ว (𩿨久) นกอินทรี นกเจี่ย (賈) งูเหยียนเหวย (延維) ซือโร่ว (視肉) หมี หมีสีน้ำตาล เสือ เสือดาว และต้นจู๋มู่ (朱木) มีกิ่งสีแดง ดอกสีเขียวและผลสีดำ มีภูเขาเซิน (申山)

大dà荒huāng之zhī中zhōng，有yǒu山shān名míng曰yuē天tiān臺tái高gāo山shān，海hǎi水shuǐ入rù焉yān。

ณ ใจกลางถิ่นทุรกันดารใหญ่ตั้งตระหง่านภูเขาหนึ่งชื่อเทียนไถ (天臺高山) ที่ซึ่งน้ำทะเลไหลเข้ามา

東dōng南nán海hǎi之zhī外wài，甘gān水shuǐ之zhī間jiān，有yǒu羲xī和hé之zhī國guó。有yǒu女nǚ子zi名míng曰yuē羲xī和hé，方fāng浴yù日rì於yú甘gān淵yuān。羲xī和hé者zhě，帝dì俊jùn之zhī妻qī，生shēng十shí日rì。

เลยทะเลทิศตะวันออกเฉียงใต้ออกไป ระหว่างสายน้ำแห่งแม่น้ำกาน คือดินแดนซีเหอ (羲和之國) มีสตรีผู้หนึ่งชื่อซีเหอ (羲和) ผู้อาบชำระดวงอาทิตย์ในเหวกาน (甘淵) ซีเหอเป็นชายาของจักรพรรดิจฺวิน นางให้กำเนิดดวงอาทิตย์ทั้งสิบ

有yǒu蓋gài猶yóu之zhī山shān者zhě，其qí上shàng有yǒu甘gān柤zhā，枝zhī幹gàn皆jiē赤chì，黃huáng葉yè，白bái華huá，黑hēi實shí。東dōng又yòu有yǒu甘gān華huá，枝zhī幹gàn皆jiē赤chì，黃huáng葉yè。有yǒu青qīng馬mǎ。有yǒu赤chì馬mǎ，名míng曰yuē三sān騅zhuī。有yǒu視shì肉ròu。

มีภูเขาไก้โหยว (蓋猶之山) บนยอดขึ้นต้นพุทราหวาน (甘柤) มีกิ่งและลำต้นสีแดงทั้งหมด ใบสีเหลือง ดอกสีขาวและผลสีดำ ทางตะวันออกยังมี «พรรณไม้หวานอันผลิบาน» (甘華) มีกิ่งและลำต้นสีแดง ใบสีเหลือง มีม้าสีเขียวคราม มีม้าสีแดง เรียกว่าซานจุย (三騅) มีซือโร่ว (視肉)

有yǒu小xiǎo人rén名míng曰yuē菌jūn人rén。

มีคนแคระเรียกว่าเหล่าจฺวินเหริน (菌人)

有yǒu南nán類lèi之zhī山shān，爰yuán有yǒu遺yí玉yù、青qīng馬mǎ、三sān騅zhuī、視shì肉ròu、甘gān華huá，百bǎi穀gǔ所suǒ在zài。

มีภูเขาหนานเหลย (南類之山) ที่นั่นพบหยกอี๋ยฺหวี (遺玉) ม้าสีเขียวคราม เหล่าซานจุย (三騅) ซือโร่ว (視肉) «พรรณไม้หวานอันผลิบาน» (甘華) และสถานที่ซึ่งธัญพืชร้อยชนิดงอกงาม

หมายเหตุ

ซีเหอ (羲和) มารดาแห่งดวงอาทิตย์ ตอนที่มีชื่อเสียงที่สุดของหนังสือเล่มนี้ ซีเหอ ชายาของจักรพรรดิจฺวิน ให้กำเนิดดวงอาทิตย์ทั้งสิบและอาบชำระพวกมันในเหวกาน ในฐานะเทพแห่งสุริยะองค์สำคัญ นางกลายเป็นสารถีแห่งราชรถดวงอาทิตย์ในตำนานยุคหลัง

เหล่าหมอผีแห่งจื้อ (巫臷民) ชนอุดมคติผู้สืบเชื้อสายจากซุ่น ผู้ซึ่ง «ไม่ปั่นด้ายไม่ทอผ้าแต่มีเครื่องนุ่งห่ม ไม่หว่านไม่เกี่ยวแต่มีอาหาร» ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์ตามธรรมชาติ ที่ซึ่งหงส์ฟีนิกซ์และหลวนขับขานและร่ายรำ เป็นภาพสรวงสวรรค์ที่ปรากฏซ้ำ ๆ ของถิ่นทุรกันดารใหญ่

วงศ์เทพทั้งหลาย ดังเช่นทั้งเล่มของ 大荒經 หนังสือเล่มนี้ถักทอด้วยลำดับวงศ์ตระกูล จักรพรรดิจฺวิน (帝俊) จฺว้านซฺวี (顓頊) เส้าห่าว (少昊) และซุ่นให้กำเนิดผู้คนและดินแดน (ผู้มีสามกาย จี้ลี่ ฮฺวานโถว…) ฮฺวานโถว (驩頭) หลานของกุ่นและร่างมีปีกผู้จับปลา เชื่อมโยงหนังสือเล่มนี้เข้ากับวัฏจักรแห่งอุทกภัย

ชือโหยวกับต้นเมเปิล (楓木) ต้นไม้สีแดงที่เกิดจากเครื่องพันธนาการซึ่งชือโหยวผู้พ่ายแพ้ทิ้งไว้ สืบทอดตำนานยิ่งใหญ่แห่งสงครามของจักรพรรดิเหลือง เช่นเดียวกับทางทิศตะวันออก

สุสานของเหล่าจักรพรรดิ เหยา คู่ และซุ่นพักผ่อนอยู่ที่ภูเขายฺเว่ ซุ่นและซู่จฺวินที่ภูเขาชางอู๋ ภูมิศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งทิศใต้สั่งสมสุสานจักรพรรดิ อันรายล้อมด้วยสัตว์ในนิทานและต้นไม้อัศจรรย์

การระบุตัวตนที่ไม่แน่ชัด ชื่อของภูเขา สิ่งมีชีวิตและสัตว์จำนวนมาก (䟣踢, 𩿨久, 蜮…) ไม่มีคำเทียบที่แน่นอน ชื่อเหล่านี้ถูกถอดเสียงเป็นพินอินพร้อมอักษรจีน โดยคำแปลภาษาไทยยึดตามอรรถกถาตามประเพณี (กัวผู่ เห่าอี้สิง)

ตัวบทภาษาจีนอ้างอิงจาก Chinese Text Project (ctext.org) คำแปลและหมายเหตุ: Chine-culture.com